De Eerste, de Grootste...Alles over Steeldrums en Steelbands 3 jaar: 2007 - 2010 |
|
|
Fascinerende Pan in Trinidad & TobagoNadat de Britse overheerser "Bottle & Spoon"en "Tambu Bamboo" als muziekvormen verboden had, ontstond in Trinidad & Tobago rond de dertiger jaren van de vorige eeuw de Steelpan als nieuw instrument. Over de geschiedenis van Pan valt veel te zeggen, maar laten we het daar eens een andere keer eens over hebben. Pan in Trinidad & Tobago kent veel vormen, afhankelijk van muziekstijlen en de omvang van de band. Zo is er een onderscheid in Junior en Senior bands; Single pan, Pan-around-the-neck en natuurlijk de traditionele Steelband. Bij deze laatste kent men de small, medium en large bands. Een large band heeft al gauw meer dan 80 tot 100 spelers. Het paninstrument wordt gebruikt voor uitvoeringen van klassieke werken van b.v. Mozart of Beethoven. In de jazzmuziek komen we ook de pan tegen, maar in mijn ogen veel te weinig. Maar de pan komt toch wel het meest tot zijn recht bij de Calypso. Jaarlijks komt dit tot een climax op Panorama, de finale van de landelijke competitie voor de beste bands in Trinidad & Tobago. Panorama wordt op de zaterdagavond voor Carnaval gehouden op de Queens Park Savannah. Dit jaar was Panorama op 13 februari. Het evenement duurde zo'n 8 uur met 10 large bands en 10 medium bands. De complete uitslag is te vinden op de voortreffelijke website van When Steel talks en op de site van Steelbandshop Holland Panorama. Dit jaar deden er 81 verschillende bands mee aan de landelijke competitie. Bedenk daarbij dat er 1,3 miljoen mensen in T&T wonen. Als er in Nederland evenveel mensen pan zouden spelen, zouden wij ruim 1000 steelbands hebben! Van die 81 waren er 42 small bands, 22 medium en 17 large bands. Het jaarlijkse panseizoen begint zo rond november, wanneer de arrangeurs hun keuze maken welke calypso zij zullen kiezen als startpunt voor hun arrangement. Zeer vaak komt het dan ook voor dat één bepaalde calypso door meerdere arrangeurs wordt gekozen. Andersom zijn er een aantal calypso componisten die hun muziek schrijven met de pan in gedachten. Lord Kitchener was daar een bekend voorbeeld van. De steelband begint met het serieus instuderen van hun arrangement zo'n 6 weken voor Panorama. Dat doen ze in hun panyards die overal verspreid over het land zijn te vinden. Omdat de meest bandleden niet betaald worden, wordt er vaak 's avonds laat geoefend. Zo bezocht ik de panyard van mijn favoriete Phase II. Normaal beginnen ze pas te spelen tegen 11 uur, maar omdat de sponsor er die avond was, werd er bij uitzondering al eerder gespeeld. De panyards zijn voor toeristen wat moeilijk te vinden en soms zijn ze in buurten waar je niet graag in het donker verdwaalt. Maar met wat vragen zijn er altijd wel mensen bereid je op weg te helpen. Dit jaar was er ook een kaart van Port-of-Spain met de meeste panyards aangegeven. Dit jaar heb ik de panyards bezocht van Exodus, Phase II en de Desperados. Ik logeerde met mijn vrouw bij Dennis Ramdeen, een oude bekende uit de tijd dat ik in T&T werkte. Hij heeft inmiddels zijn eigen reclamebureau in Port-of-Spain. Daardoor heeft hij allerhande nuttige contacten. Eén van zijn klanten is de hoofdsponsor van Phase II, die op 5 februari de panyard zou bezoeken. We waren er al vroeg, voor negenen. Langzaam druppelden de bandleden en toeschouwers binnen. Er hing een zeer ontspannen sfeer en de bandleden waren zeer benaderbaar. Natuurlijk kocht ik het T-shirt van Pan Army. Misschien ben ik wel de enige Nederlander met dit shirt. Opvallend was het aantal buitenlanders dat mee speelde. Ten dele komt dat omdat de belangstelling voor de Pan onder de Trinideze jongeren tanende is. Maar anderzijds komen de buitenlanders van serieuze muziekopleidingen, zodat ze een bijdrage kunnen leveren op het niveau van de band. Toen de sponsor aankwam, ging Boogsie voor de band staan. Wat was hij oud geworden; de laatste keer dat ik hem zag was 23 jaar geleden. Ze speelden Pan Army in een rustig tempo met wat aanpassingen, die ze gemaakt hadden, nadat ze de halve finale gewonnen hadden. Toch klonk het al mooi, maar het spetterde nog niet. Boogsie hield nog een motiverende speech tot de band in de trant van we hebben Panorama nog niet gewonnen. Helaas zou hij gelijk krijgen. Onze volgende stop was een stuk verderop bij Exodus, die in 2004 nog gewonnen hadden. Tot ieders teleurstelling hadden zij de halve finale niet overleefd. Ter ere van hun sponsor was er een feest ter ere van hun sponsor. Toen wij aankwamen was Exodus op Panorama snelheid hun nummer, Pan in the Mas, aan het spelen. Geweldig; kijk ook maar naar de foto, zelfs daar bruist het vanaf. Ons feest werd nog completer toen later die avond de Calypsonians Barron en Black Stalin ook nog optraden. En nog een Tassa groep en de overheerlijke doubles. Enige dagen later kwamen langs de panyard van de Desperados, aan de Savannah. Ze waren hier naartoe verhuisd omdat hun oude plek voor toeschouwers en bandleden niet meer veilig waren. Er was zelfs een tribune gebouwd voor de toehoorders. Er waren wel al een aantal bandleden aanwezig, maar het zag er naar uit dat het nog lang zou duren voordat ze echt zouden spelen. Omdat we de volgende dag naar Junior Panorama wilden, zijn we niet lang gebleven. Kijk maar op de foto's voor een impressie. Een volgende keer toch ook maar naar de Silver Stars, de terechte winnaars van 2010.  op Panyard Phase II  Len "Boogsie" Sharp met Phase II  op Panyard Phase II  panyard Exodus |
Algemene Voorwaarden
Prijswijzigingen in verband met sterk wisselende koersen voorbehouden.
Reclame
Aangepast zoeken
|